Siadła mi na nosie mucha
no i nie chce się wynosić!
Kicham, prycham, chucham, dmucham,
ale mucha ma mnie w nosie!
Taka mucha uparciucha!
Że też muszę muchę znosić!
Jeszcze pyta: “Co ci szkodzi
na swym nosie mnie ponosić?”
“Czy mój nos to jest nosidło?”
W złości całkiem się unoszę!
Mucha obrażona wzdycha:
“Ten to ma dziś muchy w nosie!”
Napisane w Opowieści z naszej łąki | Zostaw Komentarz »
Mgła nad łąkę przyszła rankiem
I usiadła ociężale.
Widać, że jej tu wygodnie,
Bo się nie chce ruszyć wcale.
Wiatr nieśmiało ją zaczepia:
“Zatańcz ze mną mgło walczyka!”
Mgła zaparła się i siedzi -
“Niech wiatr sobie sam pobryka!”
Ale wietrzyk jest uparty:
Z boku lekko mgłę potrąca
I mgła – niby od niechcenia,
Lecz zaczyna trochę pląsać.
Coraz szybciej, jakby śmielej
W tańcu z wiatrem się zatraca.
Wietrzny walc na wszystkie strony
Coraz lżejszą mgłę obraca.
W końcu lekko biel opada
Wzdycha mgła z radosną miną:
“Jednak nie ma to jak w tańcu
Całkowicie się rozpłynąć!”
Napisane w Opowieści z naszej łąki | Otagowane mgła, taniec mgły z wiatrem, wiersz o mgle | Komentarzy: 2 »
Między sosną a olszyną
W środku lasu stoi chatka.
W chatce mieszka: no, kto zgadnie?
Czarownica Honoratka!
Zna zaklęcie Hokus Pokus
Oraz jeszcze Czary Mary,
Tymi dwoma zaklęciami
Honoratka robi czary.
Jakie czary? – zapytacie.
Zwykłe oraz nadzwyczajne.
Nadzwyczajne to są takie
Jakby trochę bardziej fajne.
Bo czar zwykły to jest taki:
Niechaj dzisiaj deszcz popada!
A czar taki bardziej fajny?
Niech popada czekolada!
Albo: niech zaświeci słońce!
Proszę bardzo: to czar mniejszy.
Niech zaświeci i zatańczy! –
Ten, przyznacie, jest fajniejszy!
Czemu zwykłe i niezwykłe –
Honoratka robi czary?
Czemu czasem jej wychodzą
Nadzwyczajne czary – mary?
To nie sekret, więc wam zdradzę:
Ona czyni tak dlatego,
Że, jak każdy, czasem pragnie
Zrobić coś nadzwyczajnego!
Napisane w Bajki z innej bajki | Zostaw Komentarz »
Rys. Małgorzata Mazurek
W głowie się poprzewracało
Motylowi Bazylemu
Odkąd jakiś pan na łące
Zdjęcie jedno zrobił jemu.
Nagle gwiazda! Nagle model!
Już biedronce się nie kłania.
Kupił sobie szal jedwabny,
Wachlarz też – do wachlowania.
Już na pierwszym lepszym kwiatku
Nie usiądzie ot tak sobie.
Już z chrabąszczem nie pogada
Tak jak dawniej o pogodzie.
Żuk powiedział mu: „Dzień dobry!”
Udał, że go nie dostrzega.
Zwykły żuk to już dla niego
Żaden przecież jest kolega.
Chrząszcz chciał zagrać z nim w warcaby –
Rzekł, że bardzo jest zajęty.
Koncert świerszcza też opuścił,
Bo miał ponoć masaż pięty.
W końcu na swych drzwiach tabliczkę
Przybił piękną, pozłacaną:
„Autografy podpisuję
Tylko w środy, wcześnie rano!”
Czekał tydzień, dwa miesiące,
Ciągle się wsłuchując w ciszę
I rozumieć tego nie mógł:
No bo czemu nikt nie przyszedł?
Napisane w Opowieści z naszej łąki | Otagowane wiersze dla dzieci, wierszyk o motylu | Zostaw Komentarz »
Rys. Małgorzata Mazurek
Wróbel Gucio – elegancik
Raz się wybrał do fryzjera.
Fryzjer spojrzał, zmrużył oczy…
Już do pracy się zabiera!
„W tym sezonie – mówi przy tym
W modzie barwy są jesieni.
Myślę sobie, że tej główki
Kolor ciut możemy zmienić!
Nałożymy farby trochę:
Brąz, pomarańcz i czerwony.
Będzie się pan, panie Guciu
Czuł jak nowonarodzony!
Jeszcze może żel i tapir
Bo to taka nowa moda…
Gwarantuję, że urody
To z pewnością panu doda.”
Gucio w nowej swej fryzurze
Udał prosto się do żony.
Ćwierkał przy tym całą drogę,
Taki był zadowolony!
Żona drzwi mu otworzyła…
Raz krzyknęła… i zemdlała!
Gdy ją Gucio już ocucił,
Długo mu się przyglądała…
„Ja przepraszam – rzekła wreszcie
Że na widok twój wrzasnęłam,
Ale ja cię w pierwszej chwili
Za stracha na wróble wzięłam!”
Napisane w Opowieści z naszej łąki | Otagowane wiersz o wróbelku | Komentarzy: 3 »
Rys. Malgorzata Mazurek
Raz dżdżownica Klementyna
Obudziła się przejęta.
„Co za sen dziś mi się przyśnił!
Taki zdarza się od święta!
Byłam… słynną baletnicą!
W pięknym stroju, na paluszkach
Unosiłam się do góry…
Jak prawdziwa jakaś wróżka!
Co to było za uczucie!
Ile ja tam figur znałam!
Obrót – podskok, podskok – obrót
W tym śnie wcale nie pełzałam!
Może jest mi to pisane?
Zaraz taniec wypróbuję!
Obrót – podskok, podskok – obrót
Już melodię w sobie czuję!”
Jak poczuła, tak zrobiła:
Obrót raz wypróbowała…
Niby wyszło, lecz przypadkiem
Się w supełek zawiązała…
„No to pięknie!” – pomyślała
Niezbyt nawet zaskoczona
“Już wiem, czemu mama mówi,
Że wciąż jestem zakręcona…”
Napisane w Opowieści z naszej łąki | Otagowane dżdżownica, wierszyk dla dzieci | Komentarzy: 2 »
Rys. Malgorzata Mazurek
Pokłóciły się trzy muchy
Która z nich jest najpiękniejsza.
Jedna krzyczy: „Moja talia
Jest z pewnością najsmuklejsza!”
Druga: „Ja mam piękne oczy!”
Trzecia: „Spójrzcie na skrzydełka!”
Że nie mogły się dogadać,
Zapytały trzmiela Felka.
„No mów prędko!” krzyczą wszystkie –
„Która z nas ci się podoba?!”
Spojrzał trzmiel i zaraz potem
Włożył swe binokle oba.
Muchy przed nim się kręciły,
A on bardzo się wpatrywał.
Widać było, że głęboko
Swą decyzję przemyśliwał.
W końcu rzekł: „Wybaczcie proszę,
Że być może spór utrudniam,
Ale ja was – przyznam szczerze –
Ani trochę nie rozróżniam.”
Napisane w Opowieści z naszej łąki | Otagowane muchy, wiersze dla dzieci | Zostaw Komentarz »
